Deze website gebruikt cookies. Cookies zijn kleine tekstbestanden die we op uw computer plaatsen om uw gebruiksgemak op onze website te verbeteren. We gebruiken sessie cookies en permanente cookies. Dat doen we om uw voorkeurinstellingen te onthouden en om te weten dat u akkoord ging met het gebruik van cookies. Derden op onze website gebruiken mogelijk ook tracking en nog andere cookies. Klik hier voor ons volledig cookiebeleid en meer info over cookies.
Ik ga akkoord met cookies

Algemeen

Klimaat

Oudere artikelen

Het VWS als lobbyorganisatie voor de armsten

De moraal van dit verhaal is dat er geen excuus bestaat voor een met miljoenen euro's gesubsidieerd Netwerk Tegen Armoede en zusterorganisaties om geen of nauwelijks structurele beleidsbijsturingen ten gunste van de armsten te realiseren en zulks aan te tonen aan de hand van twee voorbeelden waarin één persoon in armoede de politiek toch een andere richting in kon "helpen" en dit dan zonder gebruik te maken van ook maar één cent aan subsidies. Toegegeven daarbij overigens dat het geen grote en structurele beleidsbijsturingen zijn geweest maar daarbij dient er wel op gewezen te worden dat ik in dit alles vaak niet eens bvb. belwaarde had om normaal te kunnen communiceren e.d. Een treinticket kopen was ook niet altijd evident. Er waren zelfs periodes waarin ik zelfs niet eens over een woonst beschikte en bvb. bij vrienden verbleef. Buiten deze twee voorbeelden waren er trouwens nog wel hier en daar kleine resultaten.

Het Open VLD programmacongres van 5 mei 2007 Antwerpen

Tot omstreeks 2011 beschouwde ik mezelf nog als een liberaal en dan nog wel een linkse liberaal. Ik was zodoende ooit nog lid van Spirit en nadien van de Open Vld. Daarbij kwam bovendien dat ik met Het Vierde Wereld Syndicaat een entristische politieke strategie voor ogen had. Iedereen doet het en dus waarom zouden wij het moeten nalaten ? Als het aan mij gelegen had dan zouden we beïnvloeders gehad hebben binnen alle bestaande partijen.

Zodoende dan begaf ik mij op 5 mei 2007 naar het programmacongres van de Open vld in Antwerpen. Ik woonde toen in West Vlaanderen en het congres duurde twee dagen. Geld voor een hotel had ik niet en twee keer over en weer gaan met de trein zag ik niet zitten en geloof me of niet maar ik bracht de nacht door op straat als een clochard voor de zijïngang van de stadsschouwburg waar het congres zich afspeelde. Ik had mijn slaapzak en slaapmat bij.

Mijn doel was vooral om weerwoord te gaan bieden tegen de haatrethoriek van mijn toenmalige partij tegen werklozen en die ze in die donkerblauwe dagen nog hoog in haar vaandel voerde. Werklozen waren lang de ideale groep om de schuld op af te schuiven van alles wat er economisch mis ging in het land en niemand nam het op voor deze groep. Gelukkig is dit de laatste jaren veel verbeterd maar toen was dat dus nog erg done en toen was daar zelfs nog niet eens een elitaire armenhatende NVA voor nodig.

Het duurde die eerste dag niet lang of Dirk Van Mechelen schrok zich letterlijk een hoedje toen hij in de wandelgangen een oude bekende tegen kwam. In mijn jongste jaren, voor 2000, had ik vooral in Kapellen nogal de beest uitgehangen als armoedeactivist. Vijf minuten nadat Dhr. Van Mechelen in het ijle verdwenen was werd ik dan "toevallig" door het security team even opzij genomen. Mijn rugzakje werd nagekeken. Ik toonde mijn partijkaart en kon niet worden buitengezet. Dat was dan ook weeral van de baan.

Ik had niet lang daarvoor het Open VLD manifest gelezen en was als linkse toen nog erg ingenomen met wat ik erin las over wat zij eng tribaal collectief groepsdenken noemden en waarbij sommige politieke partijen volgens hen de mensen teveel deden denken in termen van wij en zij. Die theorie vond ik best aardig maar ik vond de houding van de Open VLD wel inconsequent inzake hun hatespeech dan t.a.v. werklozen. Hierin deden zij namelijk zelf aan wij en zij denken dat het geen naam had. Wij de goeien die werken en zij de slechten, de luiaards die niet willen werken. Wat in hun rethoriek ook zo ergerlijk was was het gegeven dat werkloos zijn zowieso gelijk stond aan niet willen. Een falen in hun tewerkstellingsbeleid kon niet bestaan.

Ik wees daarop in verschillende interpellaties tijdens het congres en in verschillende werkgroepen. Ik vond veel bijval bij de Vivant fractie die telkens luid en uitbundig applaudisseerde bij elke interpellatie. Maar toch ook niet alleen bij de Vivant leden. Ook met Magie De Block had ik tijdens dat congres een erg aangenaam contact. Hier is nog een reactie te vinden van Paul Nollen van Vivant op ons forum over dit olijke congresoptreden van Het Vierde Wereld Syndicaat. Na het congres had ik ook nog een ontmoeting met Roland Duchatelet. Het Vierde Wereld Syndicaat was in die tijd ook voorvechter van het basisinkomen. Ik sprak voor de rest tussendoor met zowat alle Open VLD kopstukken en wat daar zo belangrijk aan was is hen te laten ervaren dat arm niet persé gelijk stond aan dom en/of onbeschaafd ofzo en werkloos niet gelijk aan lui, want ik weet wel zeker dat ik zeer gedreven en ambitieus over kwam.

Na verschillende interpellaties van mijnentwege in de grote congreszaal kreeg ik Bart Somers dan toch kwaad en uit zijn centrum en meende hij erop te moeten wijzen dat "er hier blijkbaar mensen aanwezig zijn die gekomen zijn om onze partij in een kwaad daglicht te stellen."

Maar de dag erop dan was zijn slottoespraak aangepast en vaarde hij niet uit tegen werklozen en sprak hij uiterst gematigd over hen en in een toon van veel meer begrip. Dhr. Duchatelet heeft mij er persoonlijk op gewezen dat de toespraak door mijn optreden op het laatste nippertje aangepast werd. Uiteraard ben ik Dhr. Somers na zijn slottoespraak nog uitdrukkelijk gaan bedanken en een stevige hand gaan schudden.

Natuurlijk is een verkiezingstoespraak slechts rethoriek en daar is het dan ook verder bij gebleven. Maar ik heb wel bewezen dat zelfs één "clochard" politici en zelfs een programmacongres van één van de beleidspartijen, omtrent één thema dan, in een andere richting kan duwen. De Open VLD is nadien ook niet meer teruggekeerd op dat verderfelijke pad van de schuld van eigen falend economisch-en tewerkstellingsbeleid afschuiven op de nek van de allerzwaksten van de samenleving. De NVA heeft dat dan nadien helaas wel van hen overgenomen en is hier pas de laatste jaren en als laatste dan toch ook matiger in geworden. Daar heb ik trouwens niks mee te maken maar volgens mij gewoon het feit dat de kiesgroep van armen intussen groter is geworden.

Maatregelen tegen de werkloosheidsval

Ik probeer al jaren een eigen zaak te starten, met bioproducten. Maar de VDAB bemiddelt vooral rond een job in loonverband, het is allemaal eenheidsworst. Jaren geleden kreeg ik zelfs geen antwoord, nu hebben ze me doorverwezen naar startjezaak.be Daar heb ik een vitale, maar eenvoudige vraag gesteld: als ik de eerste maand maar 200 euro zou verdienen, heb ik dan recht op een bijpassing van het OCMW? Ze kunnen me geen antwoord geven. Welke zaak draait er van het eerste moment? Een inloopperiode zou me helpen. Nu is het zo dat ik meteen mijn uitkering verlies op de eerste dag dat ik als zelfstandige start.

Thierry J Wlazlak Vacature Magazine 6 maart 2010

Deze uitspraak deed ik zoals u kunt zien in 2010 in Vacature Magazine. Een weekendbijlage bij De Morgen. Aanvankelijk had ik niet veel zin om mijn medewerking te verlenen aan het interview. Maar verslaggever Nico Schoofs kon mij dan toch overtuigen. Het was één van die eerder zeldzame artikelen waarin vrijwel authentiek werd weergegeven wat ik echt gezegd had. Slechts een paar zaken werden gewoon weggelaten en een paar eerder onbelangrijke details over mijn persoonlijke situatie kloppen niet echt volledig.

Hoe dan ook startte minister Muyters een paar jaar nadien met beleid dat anticipeerde op mijn verzuchting omtrent wat men heet de werkloosheidsval; de quasi onmogelijkheid om vanuit de werkloosheid een eigen zaak te starten. Je eigen baan dus kunnen maken indien je er geen vindt. Of mijn uitspraken daartoe aanleiding zijn geweest kan ik niet bewijzen. Ik heb ook nooit contact gehad met Dhr. Muyters. Dat nu het beleid gevoerd wordt dat ik vroeg of dat toch een aardig stuk in die richting gaat bewijst denk ik wel dat mijn verzuchting zomaar niet uit de lucht gegrepen was. Ik ben overigens alles behalve een NVA fan. Maar eerlijk is eerlijk en dit NVA beleid moet ik toch wel prijzen. Muyters nam drie maatregelen die de drempel naar ondernemen verlagen waarvan twee specifieke naar werklozen toe.

De springplank naar zelfstandige

Ontvang je een werkloosheids- of inschakelingsuitkering en wil je graag een eigen zaak? Dan kan je genieten van de maatregel 'Springplank naar zelfstandige'. Wat houdt de maatregel 'Springplank naar zelfstandige' in?

Deze maatregel houdt in dat je gedurende 12 maanden een activiteit als zelfstandige in bijberoep kan doen zonder dat je je uitkering verliest. Zo wil de overheid ondernemers in spe stimuleren om de sprong te wagen.

Bron : VDAB

Transitiepremie voor ondernemers

Ben je minstens 45 jaar en wil je graag een eigen zaak? Als je aan de nodige voorwaarden voldoet, kan je gedurende twee jaar een premie krijgen terwijl je je zaak opstart. Wat houdt de transitiepremie in?

De transitiepremie houdt in dat je gedurende twee jaar een maandelijkse premie krijgt terwijl je je zaak opstart. De premie start met 1.000 euro bruto per maand en daalt tot 300 euro bruto. De concrete bedragen van de premie vind je op werk.be.

Door een tijdelijke financiële zekerheid te bieden wil de overheid ondernemers in spe stimuleren om de sprong te wagen.

Bron : VDAB

Ten derde werd in Vlaanderen ook de verplichting attest van bedrijfsbeheer afgeschaft. Ook dit was een lastige extra drempel naar ondernemen toe die enkel in België bestaat en dit niet enkel voor werklozen maar voor gelijk wie die wil ondenemen. Het gaat trouwens om een Vlaamse maatregel. In Brussel en Wallonië is een attest bedrijfsbeheer nog steeds vereist.

Thierry J Wlazlak 15 08 2019

Net wanneer u onlinedating had opgegeven ...

Afbeelding

Datinggala.com

Allerlei

Survivalisme

English

In de kijker