Deze website gebruikt cookies. Cookies zijn kleine tekstbestanden die we op uw computer plaatsen om uw gebruiksgemak op onze website te verbeteren. We gebruiken sessie cookies en permanente cookies. Dat doen we om uw voorkeurinstellingen te onthouden en om te weten dat u akkoord ging met het gebruik van cookies. Derden op onze website gebruiken mogelijk ook tracking en nog andere cookies. Klik hier voor ons volledig cookiebeleid en meer info over cookies.
Ik ga akkoord met cookies

Algemeen

Klimaat

Oudere artikelen

Stap 1 : Voorbereidende huisvestingsmaatregelen ter verlaging van de armoedegrens

Het globale doel van deze huisvestingsmaatregelen is ervoor zorgen dat er een aanzienlijk aantal woonunits, kleine woonunits bijkomen op onze huurmarkt en dat daardoor de huurprijzen zullen dalen. De bijgekomen goedkopere woonunits zullen mensen in staat stellen te kiezen voor een meer rudimentaire huisvesting en zal ook de huurwaarde doen dalen van de bestaande woningen.

1. Afschaffen van de ongeschiktheidsverklaring van woningen

Momenteel kent onze wet ongeschikte en onbewoonbare woningen (Bron). Kort samengevat komt het erop neer dat onbewoonbare woningen een veiligheids-of gezondheidsrisico inhouden voor de bewoner. Daar moet uiteraard niets aan veranderd worden. Wat de ongeschiktheidsverklaring betreft echter betreedt de overheid hier een privaatrechtelijk beslissingsdomein dat het hare niet is. Deze regelgeving lijkt de huurders te beschermen maar dit is dus allerminst zo. Het is bij uitstek de regelgeving die onze armsten dwingt om boven hun stand te gaan leven en hen de toegang tot alle goedkopere en voor hen betaalbare woningen ontzegt. Het is de huurder zijn bevoegdheid en recht om zelf te bepalen welke woonst voor hem of haar geschikt dan wel ongeschikt is en als we zorgen dat er genoeg aanbod is dan zullen de woningen die kwalitatief echt zwaar tekort schieten vanzelf geen huurders aantrekken.

Ik sla hier bovendien twee vliegen in één klap blijkbaar want hoewel ik eigenlijk gewoon het verhogen van de woonunits op het oog had ontdek ik hier nog een vette overheidsinstantie met een centrale afdeling, afdelingen per provincie en zelfs tentakels tot in elk gemeentebestuur en nog verschillende andere onderafdelingen zoals bvb. de woninginspectie die zich met de vervolging bezig houdt van eigenaars die een overtreding begingen. Bovendien lijkt het erop dat we hier ook met dubbel gebruik te doen hebben want de brandweer is ook bekwaam én bevoegd om woningen onbewoonbaar te verklaren. Deze vette gans moet misschien niet volledig geslacht worden maar kan in ieder geval danig op regime gezet worden indien de overheid zichzelf strikt beperkt tot haar kerntaak, zijnde de veiligheid van de burgers bewaken en de volksgezondheid. Ik vind zo onmiddellijk niks terug van wat deze vette gans ons kost maar bewaar het in het achterhoofd en neem het alvast mee voor de latere financiering van ons basisinkomen.

2. Maatregelen om woningdelen, samenwonen en het opsplitsen van woningen te bevorderen

Een extreem ingewikkeld gemaakte materie en ik som hier slechts de m.i. belangrijkste knelpunten, verspreid over verschillende beleidsdomeinen op waarin er in deze werk aan de winkel is. Eigenlijk is het aangewezen hier een aparte verhandeling aan te wijden.

We hebben het over het kadaster (bevoegdheid van het ministerie van binnenlandse zaken) en waarbij het erg omslachtig gemaakt werd om sommige grote gebouwen onder te verdelen in verschillende afzonderlijke woonunits. Hierin spelen ook weer de woningnormen mee en dus de veel te hoge vereisten waaraan moet worden voldaan. Om op de huurmarkt te kunnen komen moet een eventuele huurder in het huurgoed kunnen domiciliëren. Dit kan enkel indien het huurgoed als een aparte woonunit erkend werd door binnenlandse zaken en als dusdanig werd opgenomen in het kadaster.

Ook bij bedrijfsruimten stelt zich hierbij vaak een probleem. Er is een enorme leegstand bvb. boven winkels en magazijnen en het is problematisch om een gedeelte van een handelspand erkend te laten worden als woonruimte.

We hebben het over de burgerlijke stand en het probleem waarbij huurders die een kennis in huis opnemen onvoldoende gewapend zijn om de samenwerking terug te beëindigen indien er zich problemen voordoen. Er is nood aan een soort van statuut van eerste bewoner en waarbij de eerste bewoner niet naar het vredegerecht hoeft te stappen om de domiciliëring van een tweede bewoner te laten schrappen.

Ook wat betreft schuldeisers zijn er complexe problemen voor samenwoners en er is geen eenvoudige , eenduidige en waterdichte standaardmethode voorzien om te voorkomen dat er beslag op goederen gelegd wordt voor de schulden van een medebewoner. Een onderhandse akte kan bvb. wel opgesteld worden maar er is geen zekerheid dat een deurwaarder hier rekening mee zal houden. De eenvoudigste oplossing zou m.i. een mogelijkheid zijn om bij de gemeente een inventaris inboedellijst te kunnen deponeren.

We hebben beleidsbijsturingen op de verschillende bevoegdheidsdomeinen nodig die oplossingen realiseren voor al deze problemen en er zo voor kunnen zorgen dat een groot potentieel aan nu onbenutte woonruimte ter beschikking komt.

3. Wonen op campings terug mogelijk maken

We hebben hier een wooncampingdecreet voor nodig. Er zijn nogal wat gemeentes die wooncampings vergunningsgewijs bemoeilijken omwille van de eerder aangehaalde bohemienperceptie. Indien gemeenten een bepaald minimum aantal staanplaatsen per 10000 inwoners niet kunnen tegen houden dan kunnen ze de schuld voor het bestaan van deze campings op de centrale overheid afschuiven en hoeven de lokale bestuurders niet te vrezen om er zichzelf electoraal mee te beschadigen. Het campingdecreet kan eveneens voorzien in een aantal voorwaarden waaraan campings moeten voldoen zodat deze er niet uit gaan zien als zigeunerkampen. Het komt er ook op aan campinguitbaters de wettelijke mogelijkheden te geven om tegen eventueel misbruik te kunnen optreden. Het domicilie probleem kan hier ook opgelost worden d.m.v het referentieadres maar een betere oplossing ligt m.i. ook op het niveau van binnenlandse zaken waarbij campings in aparte percelen kunnen worden opgedeeld zoals men grote gebouwen onderverdeeld in appartementen.

4. Amnestie bouwovertredingen weekend-en bosgronden

Een amnestie voor illegale en zonevreemde en vergund geachte enz. bouwsels op weekend-en bosgronden. Alles wat er nu staat van bouwwerken en wat valt binnen de bestaande bouwoppervlaktenormen kunnen we volledig legaliseren zonder daarmee iets aan onze feitelijke ruimtelijke ordening te veranderen, want die bouwsels staan er nu toch al. We zetten gewoon het dubbelzinnige en vage gedogen dus om in ondubbelzinnig legaliseren, waardoor deze bouwsels eveneens kunnen gaan fungeren als woonunits en zo op de huurmarkt kunnen komen. In de praktijk bestaat er reeds een nagenoeg zerotolerantie tegen bouwsels die er heden nog bijkomen en daar hoeft dus niets aan te veranderen. Het fenomeen van de wildbouw dat we ooit hadden werd efficiënt gestopt en er is dus geen reden meer om wat er intussen dan toch nog staat uit de vroegere vage periode niet officieel te legaliseren. Het probleem dat zich stelt i.v.m. domiciliëren kan opgelost worden d.m.v. het referentieadres via één kleine wetswijziging.

5. Kleinere sociale woningen bouwen

De huisvestingsmaatschappijen moeten geprikkeld worden om de komende jaren in eerste instantie meer en kleinere woonunits bij te gaan bouwen. Hiervoor zal een speciaal decreet nodig zijn. Het is wenselijk hierin op te nemen dat hun bestaande en reeds goedgekeurde bouwplannen zonodig herzien moeten worden.

6. Aanpassen woonruimtenormen sociale huisvesting

Het aanpassen van de reglementen van de huisvestingsmaatschappijen naar een recht op een slaapkamer minder als dat er gezinsleden zijn i.p.v. 1 meer zoals het nu is. Wie nu reeds in een te grote woning woont kan men niet gaan verplichten om te verhuizen. Een niet onaanzienlijk aantal sociale huurders zal dit zonder verplichting hoe dan ook toch uit eigen beweging doen. Hiertoe moeten de sociale huurders zich op de wachtlijst kunnen zetten en voorrang krijgen wanneer kleinere sociale woningen vrij komen. Niet verplichten dus, wel aanmoedigen. Het spartaans basisinkomen zal daar ook bij helpen trouwens.

Stap 2 : Voorbereidende tewerkstellingsmaatregelen

Onze inactieven een spartaansere levensstijl opleggen is enkel te rechtvaardigen indien er ook voldoende reële wegen zijn om boven die levensstijl uit te stijgen en dus aan het werk te gaan. We moeten dit eens pragmatisch leren bekijken in dit land. Werklozen activeren veronderstelt dat al deze mensen luiaards zijn. Voor een aantal geldt dit uiteraard maar ik ben toch ook al veel "werkende" luiaards tegengekomen eigenlijk. Het systematisch en eenzijdig de schuld van de werkloosheid op de werklozen steken is plat populisme en bovendien 19e eeuws. Er zijn in deze problematiek twee partijen betrokken. Enerzijds zijn er wel degelijk werklozen die niet willen werken maar anderzijds zijn er evengoed werkgevers die gewoon geen langdurig werklozen willen overwegen. Dat de overheid zich van dit laatste wel degelijk bewust is blijkt uit verschillende initatieven die zij reeds nam om werkgevers positief te belonen in deze. Zo hadden we gedurende vele jaren de Activamaatregel maar de resultaten hiervan laten zich al verraden door het gegeven dat deze maatregelen weer afgeschaft werd. Momenteel krijgen de werkgevers nog een premie van maximaal 4250 euro. Het is alsof overheid zich wel wil kunnen indekken tegen verwijten maar ook niet meer dan dat (Bron). Wanneer maatregelen geen effect sorteren lijkt het mij aangewezen deze te evalueren en bij te sturen of zonodig te vervangen door maatregelen die wel werken. Het probleem zit iets dieper. Men moet zich durven afvragen waarom onze werkgevers een deel van onze mensen aan de kant laten staan. Water volgt de gemakkelijkste weg. Werkgevers zijn daarin niet anders en de twee maatregelen hieronder zullen er wel voor zorgen dat ze deze mensen wél terug zullen opnemen in de arbeidsmarkt. Deze twee maatregelen hebben het potentieel om zelfs nog veel meer (echte!) banen bij te scheppen dan we nu uitkeringsgerechtigde langdurig werklozen hebben.

1. Het aantal arbeidsplaatsen verhogen d.m.v. arbeidsherverdeling

Neem nu een werkgever heeft vier werknemers in dienst. Hij laat deze vier werknemers echter 2 overuren doen per dag. Laten we uitgaan van een normale werkdag van 8 uren en dus laat hij hen 10 uren per dag werken. 4 personen x 2 overuren is samen acht overuren per dag en dus gaat daar een potentiële voltijdse arbeidsplaats verloren. De werkgever moet echter per werknemer sociale bijdragen e.d. betalen. Hij betaalt ook meer indien hij zijn mensen overuren laat doen maar het systeem is heden zo dat hij er voordeel aan doet om het met zo weinig mogelijk mensen te doen of je kan ook zeggen dat hij zichzelf benadeelt wanneer hij de werkloosheid bestrijdt natuurlijk. Vanuit concurrentiële overweging moet hij bovendien mee in deze tendens.

We kunnen dit euvel eenvoudigweg verhelpen door de sociale e.a. werkgeversbijdragen meer werktijdsgerelateerd te maken in plaats van persoonsgerelateerd. Het eindresultaat moet zijn dat meer sociale lasten betaald worden om 4 personen 40 uur per dag te laten presteren dan om deze 40 uur door 5 of zelfs meer personen te laten presteren. Het eindresultaat moet ook zodanig zijn dat de werkgever beloond wordt om werkloosheid te bestrijden en dus zoveel mogelijk mensen aan te werven.

2. Beëindiging van de concurrentievervalsing vanwege Oosteuropese arbeiders op onze arbeidsmarkt

Omdat we lid zijn van de EU en schengenlid zijn kunnen we oost europeanen of andere arbeiders uit andere EU-lidstaten niet weren van onze arbeidsmarkt. Evenmin kunnen we onze werkgevers verbieden om hen aan te werven. Wat we echter wel kunnen is de minimumlonen ook voor hen laten gelden en de huidige regelingen stopzetten waarbij zij nu onder de prijs mogen werken. Dit zal ervoor zorgen dat de voorkeur voor deze oost europeanen al snel zal verdwijnen bij onze werkgevers, en ze er enkel nog een beroep op zullen doen indien ze werkelijk een meerwaarde voor hen betekenen of tenzij er echt tekorten zijn op onze eigen arbeidsmarkt.

3. Uitbreiding van het dienstenchequestelsel.

Momenteel worden dienstencheques enkel gebruikt voor poetshulp. En waarom niet voor tuinieren en andere kleine klusjes ? We moeten wel duidelijk afbakenen zodat de belangen van de sectoren niet in het gedrang komen die heden op het terrein actief zijn. Maar er is een hoop werk dat heden gewoon niet gedaan wordt of anders in het zwart en waarin de betreffende sectoren niet eens geïnteresseerd zijn. Probeer maar eens een loodgieter te laten komen bvb. om je afwasbak te laten ontstoppen. En tuinbouwbedrijven gaan zich echt niet bezig houden met je gazon van 25 m2 te komen afmaaien. Dit is allemaal tewerkstelling die gewoon verloren gaat en gerust kan worden ingevuld binnen het bestaande dienstenchequestelsel.

Stap 3 : bevriezen van de brandstofprijs.

Ik ben over het algemeen tegen sturing van de economie door de overheid. Dus wanneer ik pleit voor het bevriezen van de brandstofprijs dan klink ik alsof ik pleit voor sturing van de brandstofprijs maar eigenlijk wil ik dus net zien dat dat sturen een halt wordt toegeroepen. Onze brandstofprijzen zijn volledig artificieel momenteel en hebben weinig of niks te maken met marktprijs. Het zg. cliquetsysteem stelt de overheid in staat tot haarfijn sturen en kan dus zowel toegepast worden om de prijs te doen dalen als om die te doen stijgen. Uiteraard is in de praktijk natuurlijk enkel dat laatste het geval. Ik ga niet verder in detail treden hier over het cliquetsysteem. Op termijn moeten we daar volgens mij van af. Maar ik ga ervan uit dat de brandstofaccijnzen momenteel gebruikt worden om de ontsporende begroting in toom te houden. En een belangrijke oorzaak van die ontsporing is een onhoudbaar sociaal stelsel. Het doel van mijn herschrijven van de sociale zekerheid is verhelpen aan die belangrijke oorzaak van ontsporende begroting. In eerste instantie ga ik uitgaan van dezelfde inkomsten anders te gaan herverdelen. De inkomsten moeten dus eerst nog hetzelfde blijven. Het cliquetsysteem kan dus voorlopig nog blijven maar dan wel zodanig gehanteerd dat de brandstofprijzen niet (geen cent) meer verder stijgen. Armoede bestrijden bij stijgende brandstofprijzen is immers dweilen met de kraan open. Eigenlijk moeten ze zelfs omlaag maar zeker en vast mogen ze niet meer verder stijgen.

Stap 4 : Opzeggen van het Parijs-akkoord

Zelfs volgens de preambule van het Parijs-akkoord vormt niet enkel het vermeende klimaatprobleem een bedreiging voor de ontwikkeling en de voedselveiligheid van deelnemende partijen en diens burgers maar vormen ook de maatregelen die tegen vermeende klimaatverandering zouden worden genomen een potentiële bedreiging.

Recognizing that Parties may be affected not only by climate change, but also by the impacts of the measures taken in response to it,

Parijs klimaatakkoord

Niet dat ik die ambitie meteen koester ofzo maar ik zou persoonlijk nooit het ambt van minister van armoedebestrijding aanvaarden indien het opzeggen van dit debacle niet in het regeerakkoord stond. Als mogelijk compromis zou ik mij eventueel nog kunnen neerleggen bij het niet formeel opzeggen ervan maar het verder wel gewoon te negeren. Om de EU tevreden te stellen en boetes te vermijden kan eventueel een plan ingediend worden maar dan ook weer om dat verder gewoon straal te negeren. Binnen het kader van de klimaatambities bestaat er geen armoedebestrijding en indien men deze waanzin echt zou gaan doordrijven dan zal dat ons land binnen het decennium veranderen in een tweede Venezuela. Niet het klimaat is een bedreiging dus maar wel de klimaatmaffen en hun ronduit genocidale ambities. Armoede bestrijden = zorgen dat de bevolking meer co2 kan gaan uitstoten, op grotere (eco)voet kan gaan leven.

Stap 5 : Geen kernuitstap en de bestaande kernreactoren vervangen.

Onze energieprijzen worden nu reeds de hoogte ingedreven door de plannen om van kernenergie af te stappen. Het geld dat men wil investeren in gascentrales ( die trouwens onze co2 uitstoot op zullen voeren) moet geïnvesteerd worden in nieuwe kernreactoren. Goedkope energie is één van de cruciale hoekstenen in armoedebestrijding. Ik ga er niet meer woorden aan vuil maken.

Thierry J Wlazlak

22/09/2019

Net wanneer u onlinedating had opgegeven ...

Afbeelding

Datinggala.com

Allerlei

Survivalisme

English

In de kijker