Deze website gebruikt cookies. Cookies zijn kleine tekstbestanden die we op uw computer plaatsen om uw gebruiksgemak op onze website te verbeteren. We gebruiken sessie cookies en permanente cookies. Dat doen we om uw voorkeurinstellingen te onthouden en om te weten dat u akkoord ging met het gebruik van cookies. Derden op onze website gebruiken mogelijk ook tracking en nog andere cookies. Klik hier voor ons volledig cookiebeleid en meer info over cookies.
Ik ga akkoord met cookies

*

Auteur Topic: Van topchirurg tot clochard  (gelezen 3164 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Bokkerijder

  • Gast
Van topchirurg tot clochard
« Gepost op: 12 september 2006, 01:48:58 »

Brandwondenspecialist van Greet Rouffaerhuis vermist

Roosendaal – Raymond Peeters (56), de topchirurg die het brandwondencentrum van het Stuivenbergziekenhuis stichtte en de bezieler was van het Greet Rouffaerhuis voor slachtoffers van brandwonden, haalt nu de kranten op een andere manier: de man is als vermist opgegeven.  De arts doolde al maandenlang als een clochard door de straten van Antwerpen, sinds half augustus is hij niet meer gezien.  Gevreesd wordt dat hij zelfmoord heeft gepleegd.

Jaren geleden was dr. Raymond Peeters niet weg te branden uit de media.  Van het brandwondencentrum in Stuyvenberg maakte hij de internationale top, waar slachtoffers van de branden in het Switel-hotel en het Volendams café en van de gasexplosie in Gellingen behandeld werden.  In 2001 richtte hij samen met actrice Greet Rouffaer het gelijknamige huis op, uniek in de wereld.  Peeters werd steevast opgevoerd als deskundige bij grote rampen, zoals de vuurwerkramp in Enschede.
De ontsporing begon in 2003.  Het was hommeles in het Greet Rouffaerhuis en Peeters werd aan de kant gezet.  Hij trok zich terug uit het project, samen met zijn medisch team.  Anderhalf jaar geleden nam hij ontslag als diensthoofd en arts bij het brandwondencentrum, om gezondheidsredenen.  Een einde in mineur van een schitterende carrière. Sindsdien was hij op de dool.

“Heerlijke man” – De vermissing van dr. Raymond Peeters betekent voor velen een klap.  In het bijzonder voor Luud Van Ginneken en zijn zwaarverbrande pleegdochtertje Duyen.  “Negentig operaties heeft hij op haar verricht, zonder één eurocent te vragen. Duyen mist hem nog elke dag”.
Luud en zijn vrouw Toos adopteerden het zwaarverbrande Vietnamese meisje Duyen in 2000, toen het meisje anderhalf was. Ze was zwaar verbrand, nadat ze batterijzuur over zich heen had gekregen, de daad van een afgewezen vriendje van Duyens zus.  “In Nederland konden we nergens terecht”, vertelt Luud.  “Geen enkele dokter in geen enkel ziekenhuis wou haar helpen.  Via via kwamen we bij dokter Peeters.  Hij bood meteen aan om haar te helpen, gratis en voor niets”.

Doorheen de jaren werden de familie Van Ginneken en dokter Peeters vrienden.  “Een heerlijke man. Hij leefde voor zijn vak.  Vaak behandelde hij Duyen bij hem thuis.  Hij was echt als een oom voor haar.  Ze is nu in behandeling bij een andere dokter, maar ze vraagt nog steeds naar dokter Peeters.  Zijn collega’s zeggen nu nog dat die man schitterend werk heeft geleverd.   Een huzarenstuk.  Hij heeft dan ook een reputatie als een klok. Ze kennen hem echt overal!”

Overbelast – Luud weet dat het al een hele tijd niet goed ging met Peeters.  “Hij was de grip kwijt.  Op zijn huwelijk, zijn geld, zijn carrière.  Naar mijn aanvoelen omdat hij zichzelf zwaar heeft overbelast.  Altijd was hij bereikbaar, altijd was hij aan het werk.  Ik weet nog dat ik toen al dacht: ‘Dit houdt geen mens vol’. Hij was ook erg betrokken met zijn patiënten.  Met Duyen, maar ik herinner me ook een klein Marokkaans meisje.  Zwaarverbrand. Was ook gratis in behandeling, hij gaf haar verzorgers zelfs geld om eens te gaan winkelen en naar de bioscoop te gaan.  Dat was dokter Peeters ten voeten uit”.

Maar het liep mis.  “Hij is dan gescheiden van zijn vrouw, heeft een paar hartinfarcten gehad. Via zijn ex-vrouw hoorde ik dat hij was gestopt met werken en op de dool was geraakt.  Als clochard leefde, in de buurt van Metropolis onder meer.  Hij heeft half augustus een heel negatief geladen brief geschreven, dat hij het allemaal niet meer zag zitten.  En sindsdien is hij spoorloos”. 

“Dit verdient niemand, en zeker dokter Peeters niet”, zucht Luud.  “Ik hoop zo dat hij wordt gevonden, dat hij wordt opgevangen en zijn leven weer in de plooi kan krijgen. Ik zou er heel wat voor over hebben om hem zelf weer op het goede spoor te zetten, na alles wat hij voor ons heeft gedaan.  Maar ja, begin maar eens te zoeken.  Antwerpen is groot.  Te groot”.

Roel VAN HOFSTRAETEN.

Bron: Het Belang van Limburg, vrijdag 1 september 2006.


 

 
leden
Stats
  • Totaal aantal berichten: 23703
  • Totaal aantal topics: 2656
  • Online Today: 12
  • Online Ever: 354
  • (16 december 2019, 11:35:11)
Gebruikers Online
Users: 0
Guests: 8
Total: 8
 

© vierdewereldsyndicaat.org