Deze website gebruikt cookies. Cookies zijn kleine tekstbestanden die we op uw computer plaatsen om uw gebruiksgemak op onze website te verbeteren. We gebruiken sessie cookies en permanente cookies. Dat doen we om uw voorkeurinstellingen te onthouden en om te weten dat u akkoord ging met het gebruik van cookies. Derden op onze website gebruiken mogelijk ook tracking en nog andere cookies. Klik hier voor ons volledig cookiebeleid en meer info over cookies.
Ik ga akkoord met cookies

*

Auteur Topic: 150 verstandelijk gehandicapten in Vlaamse gevangenissen  (gelezen 5430 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

debbie

  • Gast
150 verstandelijk gehandicapten in Vlaamse gevangenissen
« Gepost op: 2 december 2006, 09:54:45 »
Vorig jaar verbleven in Vlaanderen 93 verstandelijk gehandicapten (waarvan 5 procent vrouwen) na het plegen van een misdrijf in de gevangenis. Dat blijkt uit cijfers van de vzw Obra, die in de gevangenis van Gent mentaal gehandicapte geïnterneerden voorbereidt op een terugkeer naar de maatschappij of op de overstap naar een 'aangepaste omgeving'. De misdrijven die ze hebben gepleegd, gaan van seksuele delicten (44%), over diefstal (37%) en slagen en verwondingen (28%) tot brandstichting (15%).

Volgens Martin Vanden Hende, directeur van Obra, ligt het échte cijfer mentaal gehandicapte gedetineerden wellicht de helft hoger, omdat van een boel geïnterneerden (en zelfs gedetineerden) niet geweten is dat ze een verstandelijke handicap hebben. Vanden Hende: ,,Een verstandelijk gehandicapte die is gedetineerd na een 'gewone' veroordeling, loopt aangepaste opvang mis, maar weet wel wanneer hij vrij komt. Een geïnterneerde niet. Die zit vast tot, ja, tot wanneer?'' Er zijn mentaal gehandicapte geïnterneerden die zelfs tot dertig jaar in de gevangenis zitten.

De helft van de mentaal gehandicapte geïnterneerden zit in de gevangenis van Merksplas, daarna volgen Gent (23%), Antwerpen (11%) en Brugge & Turnhout (elk 5%).

Alternatieven

Alle betrokkenen zijn het er over eens dat verstandelijk gehandicapte geïnterneerden niet in de gevangenis thuishoren.

Een halfjaar geleden startte het dienstverleningscentrum Zwart Goor in Zoersel met de opname van tien mentaal gehandicapte geïnterneerden. Of die ooit allemaal kunnen doorgroeien naar 'reguliere opvang', is door hun complexe, meervoudige handicap helemaal niet zeker.

Bij Itinera in Beernem is dat alvast wel de bedoeling. Itinera startte in oktober vorig jaar en wil bewoners in gemiddeld tweeënhalf jaar de stap naar 'iets anders' laten zetten. Soms kan dat zelfs eerder. Eind december vertrekt een eerste bewoner om het te proberen in een 'gewone' sociale voorziening.

Binnenkort start ook het Orthopedagogisch Centrum Sint-Ferdinand (Lummen) met een centrum waarin tien geïnterneerden met een verstandelijke handicap zullen worden opgevangen. Die opvang zal gebeuren op de campus van het psychiatrisch ziekenhuis Ziekeren in Sint-Truiden. (dim)

Voor een goed begrip: een gedetineerde is iemand die toerekeningsvatbaar is bevonden, veroordeeld is en zijn straf uitzit. Een geïnterneerde is ontoerekeningsvatbaar, en wordt zonder veroordeling voor onbepaalde tijd opgesloten.

http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?articleID=G74159O3V

debbie

  • Gast
Re: 150 verstandelijk gehandicapten in Vlaamse gevangenissen
« Reactie #1 Gepost op: 2 december 2006, 10:03:33 »
Verstandelijk gehandicapte geïnterneerden leren in Beernem leven buiten de gevangenis

,,In de bak zie je af''

Beernem, Roeselare, merksplas - Tien verstandelijk gehandicapte geïnterneerden werken in Itinera in Beernem, een project van de Broeders van Liefde, aan een leven buiten de gevangenis. Ze leren er niet te hervallen in het misdrijf dat hen in de gevangenis bracht. Hun droom? Als een 'normaal' mens door het leven te gaan, en nooit meer de gevangenis in.

Maandagochtend komen de tien bewoners van Itinera bijeen in de salon van hun paviljoen voor de wekelijkse bewonersvergadering. Het gesprek wordt begeleid door Johan en Kris, die met de wensen en verzuchtingen van de bewoners 'hogerop' zullen gaan.

Nico, reusachtige hondenpantoffels aan zijn voeten, werpt zich op als woordvoerder van de groep. Of de mogelijkheid bestaat om de watertoren op het domein een keertje te beklimmen, of ze nog eens naar de bibliotheek van Beernem mogen (,,'t Is zes weken geleden!''), en of ze op dinsdagavond voor een keer de film op televisie helemaal mogen uitkijken? 't Is Bless the Child , ze willen hem niet missen. Piet wil op zaterdag naar de markt, maar een dagje naar de Ardennen zien ze ook wel zitten, of naar de kerstmarkt in Brugge. Het lastigste punt komt het laatst. Filip en Nico hebben horen waaien dat er een elfde bewoner komt en er zijn maar tien kamers. Daarom willen ze graag samen op één kamer. Of dat kan? Dat zal bekeken moeten worden.

Vrouwtje en gezinnetje

Een andere Nico, tweetalig van huis uit, heeft een mp3-speler met 190 liedjes en een vriendin wier naam hij even kwijt is. ,,Ik ken haar al elf jaar'', zegt hij trots. ,,Ik draag haar ring.''

Georges (60) is de ouderdomsdeken van de groep. Vier jaar geleden liep het mis. ,,Iets met jongens'', zegt hij stilletjes. Na bijna veertig jaar huwelijk wil zijn vrouw nu van hem scheiden, zijn kinderen hoort of ziet hij niet meer. Hij vindt dat heel spijtig, zegt hij. Of het nu beter gaat? ,,De gevangenis was wreed, maar hier ben ik blij. Ze hebben mij gevraagd wat ik wilde doen. Iets met de hof, heb ik gezegd. Van werken ben ik niet vies. Ik heb hard gewerkt: keien scheppen, bielzen leggen...'' Nu teelt Georges winterprei. De konijnen hebben de voorbije maanden aan zijn sla en kolen gezeten, maar daar gaat hij volgend jaar iets aan doen: ,,We zetten er een goede draad rond, of we bouwen er een kas over.''

Georges hoopt in 2008 een nieuw leven te kunnen beginnen. ,,Misschien kan ik wel in een huis wonen, met tien anderen en met iemand die ons een beetje helpt, met geld en zo. Dat zou schoon zijn. Ik zou later vooral graag naar de koers kijken en lid worden van een wandelvereniging.''

Andy (31) is een jongen van de zee en Georges' hulpje in de tuin. Andy stak een huis in brand. ,,Ik heb daar veel spijt van'', zegt hij. ,,Maar ja, de drank en zo...'' Andy is content in Itinera. Als het kan, wordt hij later straatveger, dan gaat hij een vrouwtje zoeken en een gezinnetje stichten. Zijn ogen glinsteren als hij het zegt.

Vergeetput van België

Bart (30) kwam in april naar Beernem. ,,Ik heb zeven jaar, vijf maanden en twee weken in Merksplas gezeten, de vergeetput van België. Beernem is een heel verschil. Veel vrijer - hier mag je nu en dan naar buiten - en ze houden zich hier ook echt met je bezig. In de gevangenis ga je werken, een keer met de psycholoog praten en daarna zit je de hele tijd op cel. Pfftt .''

In Beernem kan Bart zich uitleven in het crea-atelier: wenskaarten maken of versieringen voor in de kerstboom. Hij legt ook de laatste hand aan een cd-rek. Al zal dat nog even moeten wachten: ,,De verf is op.''

Wat Bart van zijn leven wil maken? ,,Een gezin starten, leven als een normaal mens. Ik wil nooit meer in de gevangenis. In de bak zie je af: altijd tussen die vier muren, niet thuis kunnen zijn met feestdagen en verjaardagen. Niet naar een begrafenis kunnen gaan.''

Filip (25 ) heeft ruim vijf jaar gezeten voor 'agressiviteit'. ,,Ik heb daar veel op mijn tanden gebeten, geprobeerd de moed niet te verliezen. Maar af en toe heb ik ook mijn mening gezegd. Op een beleefde manier, maar dat lukte niet altijd. Weet je wat ik niet goed begrijp? Dat ik ontoerekeningsvatbaar ben verklaard en daarom ben geïnterneerd. Waarom? Mankeer ik iets, misschien?''

,,Ik leer alle dagen bij. Omgaan met mijn vrijheden, bijvoorbeeld. Ik besef nu dat te veel vrijheid voor mij een probleem kan zijn. Ik moet opletten of ik bega een overtreding. In 't café gaan zitten, bijvoorbeeld, dat mag niet. Maar ik zie het zitten. Zodra ik alles onder controle heb, ga ik in een home wonen en werken in een beschuttende werkplaats. In het weekend bezoek ik dan mijn moeder en mijn zuster, en ga ik zwemmen en joggen. En naar muziek luisteren. Techno!''

Vertrouwen geven en krijgen

Itinera is een initiatief van het orthopedagogisch centrum Sint-Idesbald van de Broeders van Liefde in Roeselare, maar huist in een paviljoen van het psychiatrisch centrum Sint-Amandus, ook al van de Broeders, in Beernem. ,,We zitten hier goed omkaderd'', zegt psychotherapeute Hilde Schotte, ,,al leidt onze locatie soms wel tot verwarring. Het is niet omdat we gehuisvest zijn in het psychiatrisch centrum, dat we met psychiatrische patiënten te maken hebben. Bij ons wonen uitsluitend mensen met een verstandelijke handicap.''

,,Door die mensen in de gevangenis te laten, maak je hun toestand erger dan die al is,'' zegt Natalie Aga, ortho-agoge bij Itinera. ,,De gevangenis is geen therapeutisch milieu, maar een overlevingsmilieu.'' Dus wonen nu tien mensen in Itinera, dat geldt als een mid security- eenheid: er zijn weliswaar beveiligingsmaatregelen, maar het is er geen gevangenis (meer).

,,Wij gaan er van uit dat we onze bewoners in twee à drie jaar kunnen laten doorstromen naar een reguliere voorziening,'' zegt Hilde Schotte. ,,We pinnen ons echter niet vast op die termijn. Voor sommigen kan het sneller gaan, voor anderen zal het langer duren. Ook de zogenaamde Centrale Wachtlijst speelt hierin een rol. We kunnen een bewoner pas laten vertrekken als er ergens anders plaats voor hem is. En zoals bekend, is de wachtlijst lang, ook voor mensen met de hoogste prioriteit, zoals onze bewoners...''

,,We kunnen ook niet garanderen dat we onze bewoners effectief van hun risicogedrag af zullen helpen. We werken sterk op vertrouwen geven en krijgen, en op terugvalpreventie. Maar sommige mensen zullen ook later steeds begeleiding nodig hebben.''

Natalie Aga: ,,Sommigen hebben een schrijnende voorgeschiedenis. Soms zijn ze zelf misbruikt, of komen ze uit een verleden van verwaarlozing en mishandeling. Dat weten, is belangrijk voor de weg die we met hen willen gaan. Als ze zelf slachtoffer zijn geweest, kan ons dat helpen om hen te doen begrijpen wat zij hun slachtoffers hebben aangedaan.''

Maar het lukt niet altijd. Hilde Schotte: ,,Een van de bewoners, met een verleden van vernielingen en brandstichting, maakte zich hier zo onmogelijk dat hij een gevaar was voor ons allemaal. Hier heerste een rouwstemming toen we hem naar de gevangenis moesten terugsturen. Sommige verstandelijk gehandicapte geïnterneerden hebben honderd procent persoonlijke begeleiding nodig. De dag dat we hem intensiever kunnen begeleiden, halen we hem terug.''

Om privacyredenen hebben in dit verhaal de bewoners een andere voornaam gekregen.

http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=G74159O2R#

 

 
leden
Stats
  • Totaal aantal berichten: 23703
  • Totaal aantal topics: 2656
  • Online Today: 12
  • Online Ever: 354
  • (16 december 2019, 11:35:11)
Gebruikers Online
Users: 0
Guests: 7
Total: 7
 

© vierdewereldsyndicaat.org