Deze website gebruikt cookies. Cookies zijn kleine tekstbestanden die we op uw computer plaatsen om uw gebruiksgemak op onze website te verbeteren. We gebruiken sessie cookies en permanente cookies. Dat doen we om uw voorkeurinstellingen te onthouden en om te weten dat u akkoord ging met het gebruik van cookies. Derden op onze website gebruiken mogelijk ook tracking en nog andere cookies. Klik hier voor ons volledig cookiebeleid en meer info over cookies.
Ik ga akkoord met cookies

*

Auteur Topic: De angst van de armoede  (gelezen 3466 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

debbie

  • Gast
De angst van de armoede
« Gepost op: 6 februari 2007, 14:00:22 »
Tegenwoordig moet je als arme in angst leven, angst voor wat er gaat komen. Ik denk dat de huidige evolutie niet meer te stoppen is, dankzij de lasterlijke propagande van de politici. Werklozen worden opgejaagd, achterna gezeten en beschimpt. "luilakken, profieteurs, werkonwilligen, ....." Werklozen hebben een signaal nodig volgens de politici waarmee ze eigenlijk bedoelen dat ze straf nodig hebben.

Uiteindelijk zal ik op leefloon terug vallen samen met veel anderen. De werkloosheidsuitkering is de laatste jaren onvoldoende om van te leven. Vroeger kwam ik er nog mee rond maar sinds alles duurder geworden is, is dat niet meer haalbaar. Als gezinshoofd verlies je 160 euro als je terug valt op leefloon. Ik zie de toekomst somber in.
Ik maak me zorgen hoe het verder moet voor mijn kinderen maar ook voor de vele mensen die in dezelfde situatie terecht komen zonder uitzicht op betere tijden. Als ik hun verhalen hoor dan zakt de moede me in de schoenen, want niemand wil er iets aan doen, niemand wil het zelfs horen en geloven.

Mijn uitkering deze maand: 900 euro

Kosten: Gas                        101,07
           elektriciteit                61
           school jongste             24
           internet                      41,95   
           ziekenhuisrekening        47,41
           begeleiding dochter       40
           afbetaling wasmachine   54,28
           afbetaling lening           24,79
           afbetaling huis            300
           treinabonnement school 20
           bijdrage ACV                10,29
           kabeltv                        45,82

totaal: 770,61
rest:    129,39 euro

Van die rest heb ik vandaag nog 20 euro over. (moest vuilniszakken kopen = 20 euro de rol, plus elke dag de boodschappen, waspoeder, toiletpapier, helaas ook tabak  :()

Februari is dan nog één van de beste maanden van het jaar.

Vorige maand kwam daar nog eens bij:
100 euro gemeentebelasting
34,11 ziekenfondsbijdrage
66,31 familiale verzekering

Vorige maand was ik dan ook blut zodra ik mijn rekeningen betaald had.

In juni moet ik de brandverzekering betalen waardoor ik meteen al in de rode cijfers kom.
Volgende maand komt de rekening voor water er nog bij.

Ik krijg 330 euro kinderbijslag, daarmee moet ik proberen de maand door te komen.

Deze maand moet ik echter nog kosten doen:
1. ik heb nog een dringende afspraak bij de tandarts (die ik eventueel toch weer afzeg)
2. ik moet nog naar de gynaecoloog (kan ik niet afzeggen)
3. dochter moet dringend naar de tandarts, kan ik niet langer meer uitstellen.
4. verleden maand heb ik links en rechts wat geld geleend dat ik terug moet geven.
Dan nog niet eens rekening gehouden met extra kosten voor school, medicijnen en pijnstillers, luiers,...

En zo leef je constant in angst voor onverwachtte rekeningen, omdat dat ervoor zorgt dat je weer maandenlang in de puree zit en je moet je uiterste best doen om geen financiele put te graven waar je nooit meer uitkomt.

Stel je voor dat ik nog eens 160 euro minder heb. Ik zou kunnen besparen, als ik internet en kabeltv weg doe. Dan heb ik per maand iets meer geld maar dan zit ik hier wel naar de muren te kijken. Dan kan mijn dochter niets meer opzoeken voor school, dan verlies ik alle contacten, zonder kabeltv kan ik zelfs geen tv meer kijken, geen afleiding dus. Alleen nog de stilte tussen mijn vier muren.

We moeten met vier mensen zien rond te komen, vroeger kon dat met een uitkering, nu niet meer. Het is elke dag rekenen en tellen, elke dag het minimum aan goedkope voeding kopen. Geen vlees, hooguit een braadworst ofzo, geen fruit, als broodbeleg hoofdzakelijk choco,....

En dat is dus hoe 16 % van de bevolking moet leven, voor sommigen is het zelfs nog veel slechter gesteld!
 
Ik leef in angst, angst voor wat ons te wachten staat. Het wordt niet beter, het wordt alleen maar slechter. Om de simpele reden dat werklozen tweederangsmensen geworden zijn. We hebben geen enkele waarde meer voor deze samenleving. Al zouden we dood vallen dan is er nog niemand die het wat kan schelen, ze zouden misschien nog blij zijn ook, weer een kost minder voor de samenleving. We zijn geen mensen, we zijn verliesposten.
« Laatst bewerkt op: 6 februari 2007, 14:12:41 by debbie »

Bokkerijder

  • Gast
Re: De angst van de armoede
« Reactie #1 Gepost op: 6 februari 2007, 14:57:04 »
Ik kan erin komen, Debbie.  Het is niet gemakkelijk als je met zovelen bent.

Zelf moet ik het ook nog even doen met 550 €, maar ik ben tenminste alleen om dat bedrag op te souperen. 

Enfin, souperen...is nogal zwaar uitgedrukt.  Bij Chez Nous kost een bord eten maar één euro, daar kan ik het zelf niet voor koken.


debbie

  • Gast
Re: De angst van de armoede
« Reactie #2 Gepost op: 6 februari 2007, 16:45:48 »
Voel me eigenlijk wel wat belachelijk dat ik alles, inkomsten en uitgaven hier zo neer gezet heb. Wie doet nu zoiets? Is normaal wel een taboe. Ik was het gewoon beu om steeds weer te lezen dat de mensen niet eens geloven dat armoede bestaat, dat zelfs de politici net doet alsof er geen vuiltje aan de lucht is. Ik ben het beu dat bijna iedereen de werklozen en leefloners als profiteur ziet die een mooie uitkering krijgen zonder een klop te presteren.

Ik heb me vandaag erg kwaad zitten maken daarover. Ik lees en hoor teveel over de ellende waar sommigen in terecht komen en kan me dan enorm zitten opwinden als ik de politici bezig hoor en als ik die idiote opmerkingen lees op politics.

Vanmiddag ben ik naar Tai Chi geweest. Het is tof om eens met iets heel anders bezig te zijn.
« Laatst bewerkt op: 6 februari 2007, 18:44:41 by debbie »

Offline kobaf

  • VIP
  • veteraan
  • **********
  • Berichten: 5695
Re: De angst van de armoede
« Reactie #3 Gepost op: 6 februari 2007, 18:23:49 »
we zouden eigenlijk moeten doen wat gandhi zei

we moeten het lijden dat men ons aandoet zeker niet verbergen

we moeten het zelfs etaleren, dit is ons enige realistische wapen

"de vijand" = publieke opinie - moet weten wat het aanricht

en op dat vlak geef je hier alvast weer het goeie voorbeeld

dat is ook het enige wat een leiding moet doen in deze

laten we in deze richting verder doen dus en nadenken hoe we nog allemaal een aanslag kunnen plegen op het publieke geweten.
« Laatst bewerkt op: 6 februari 2007, 18:26:21 by kobaf »
Mij met een korrel zout nemen. Ik was gek toen ik dit allemaal schreef.

Offline Dolma

  • boefer
  • ***
  • Berichten: 457
Re: De angst van de armoede
« Reactie #4 Gepost op: 22 juni 2007, 11:01:21 »
Gasten, ik zit hier ook zo te sakkeren hoor en te tellen. Sibelgas gaat mijn 3000 bef per maand eten zelf opsoeperen. We mogen 200 euro extra voor de gas betalen.
Doet me denken aan die mazoetpremie van 15 euro die ik kreeg op 1000 euro. Gaan we dat ook hebben?

groetjes
Dolma

 

 
leden
Stats
  • Totaal aantal berichten: 23700
  • Totaal aantal topics: 2655
  • Online Today: 15
  • Online Ever: 354
  • (16 december 2019, 11:35:11)
Gebruikers Online
Users: 0
Guests: 4
Total: 5
Google
 

© vierdewereldsyndicaat.org