Deze website gebruikt cookies. Cookies zijn kleine tekstbestanden die we op uw computer plaatsen om uw gebruiksgemak op onze website te verbeteren. We gebruiken sessie cookies en permanente cookies. Dat doen we om uw voorkeurinstellingen te onthouden en om te weten dat u akkoord ging met het gebruik van cookies. Derden op onze website gebruiken mogelijk ook tracking en nog andere cookies. Klik hier voor ons volledig cookiebeleid en meer info over cookies.
Ik ga akkoord met cookies

*

Auteur Topic: Over de vijf kloven die vzw De Link ontwaart tussen armen en rijken  (gelezen 4767 keer)

0 leden en 1 gast bekijken dit topic.

Bokkerijder

  • Gast
Over de vijf kloven die vzw De Link ontwaart tussen armen en rijken
« Gepost op: 12 september 2006, 01:57:51 »

Op de website www.armoede.be vonden we onlangs een tekst over vzw De Link, een gesubsidieerde vereniging die opleidingen organiseert - voor mensen in armoede – tot ervaringsdeskundige in de armoede.  Hoewel je zou kunnen denken dat het hier gaat om een lovenswaardig project (en ten dele is dat misschien ook zo voor sommige armen), toch enkele bemerkingen die m.i. niet overbodig zijn.  Een opleiding verstrekken aan mensen in armoede moet immers niet betekenen dat zij de maatschappijvisie en de uitleg die vzw De Link hieraan geeft, klakkeloos moeten overnemen.  Er staan dan ook een aantal contradicties in de voorstelling die op voornoemde website gegeven wordt.

Ten eerste baseert vzw De Link zich op één boek waarin een bepaalde visie op armoede wordt gegeven.  Dat boek werd ooit geschreven door vzw De Cirkel, en het heet ‘Uit het huis, uit het hart’. Armoede wordt daar omschreven (net als in de teksten van Het Vlaams Netwerk) als “een netwerk van sociale uitsluitingen dat zich uitstrekt op meerdere gebieden van het leven van de armen”.  Dat is natuurlijk een waarheid als een koe, een open deur die nogmaals wordt ingetrapt.  Het is vrij duidelijk dat armoede niet terug te brengen valt tot louter ‘financiële’ armoede, dat er in de maatschappij heel wat mechanismen zijn tot stand gekomen die mensen uitsluiten van deelname aan het sociale en politieke leven van het land waarin zij zich bevinden.  Nochtans is participatie van armen broodnodig om ervoor te zorgen dat die uitsluitingsmechanismen kapotgebroken worden en dat zij erin slagen van zich te emanciperen en deel te nemen aan het beleid. ‘Participatie’ mag dus niet gedefinieerd worden als een soort van vage ‘medewerking aan’, maar dient gezien te worden als ‘een bepalen van’ het beleid.   Daartoe zullen de armen allereerst de macht moeten verkrijgen in het bestuur van de verenigingen die door de overheid voor hen zijn opgezet, en indien dat niet mogelijk zou blijken, zullen zij hun eigen verenigingen moeten oprichten waar zij wel de kans hebben om vrijelijk te denken en te praten over mogelijke oplossingen voor hun problematiek.  Dat is een noodzaak, aangezien de oplossingen voor armoede slechts structureel kunnen zijn, temeer daar ze meestal niet de fout zijn van de armen zelf.  Vzw De Link schrijft : “In essentie gaat deze kloof over het feit dat aan mensen de greep ontnomen wordt over hun eigen leven en over de maatschappelijke besluitvorming”.  Dat is een goede constatering, maar in hoeverre kan er gesteld worden dat vzw De Link zelf een bijdrage levert om de armen zelf terug greep op dat beleid te doen krijgen ?  Is het geven van opleidingen tot ‘ervaringsdeskundigen’ op zichzelf en vanuit de aard der zaak niet een burgerlijke stellingname ? Kijk immers op welke manier het gesteld wordt : “Opgeleide ervaringsdeskundigen in armoede en sociale uitsluiting zijn mensen die armoede van bij de wieg aan den lijve ondervonden hebben, die deze ervaring verwerkt en verruimd hebben naar een bredere armoede-ervaring en die via een opleiding houdingen, vaardigheden en methoden kregen aangereikt om de verruimde armoede-ervaring deskundig aan te wenden in alle sectoren van de armoedebestrijding”.
Dat zijn natuurlijk heel wat criteria en premissen alweer.  Ten eerste zou iemand die niet arm is van bij de wieg niet in staat zijn, volgens bovenstaande omschrijving die ons door vzw De Link geleverd wordt, het bestaande systeem en de bijbehorende uitbuitingsmechanismen correct te duiden en te analyseren.  Dat is iets wat zeker al niet klopt. Er zijn tal van armen die niet arm zijn van bij de wieg, die deze vaardigheden in sterke mate bezitten. En waarom zou er slechts kritiek geleverd mogen worden volgens de methodes en houdingen die men in een door de overheid gesubsidieerde opleiding kreeg aangereikt ?  Kan vzw De Link dan wel garant staan voor het ten uitvoer brengen van de revolutionaire taken van de onderdrukte armen ? Indien het slechts de bedoeling is om te gaan werken in de bestaande erkende ‘armoedebestrijdingssector’ hoeven wij daar als mensen die geloven dat een andere wereld en een andere politiek onontbeerlijk zijn, niet veel van te verwachten. Andere (niet door vzw De Link opgeleide) armen zijn immers overtuigd dat iedereen die gedurende langere tijd in armoede leeft een ‘ervaringsdeskundige’ is, ongeacht of hij of zij daar nu een diploma voor ontvangen heeft.  Draagt vzw De Link hier zelf niet bij tot het installeren van een zoveelste uitsluitingsmechanisme, tot het in standhouden van het bestaande gebrek aan participatie door een aantal armen (behorende tot de doelgroep van de ‘generatiekansarmen’) te selecteren en de anderen, die niet arm zijn vanaf de wieg, verder maar uit te sluiten van het debat, zeker als die armen antikapitalistische maatregelen voorstellen die strijdig zijn met het gevoerde beleid van de machthebbers en regeringen in dit land ?

De Link vzw onderkent dus vijf kloven die de armen scheiden van de rijken.  Deze kloven omschrijven zij als de ‘structurele en participatiekloof’, de ‘gevoelskloof’, de ‘kenniskloof’, de ‘vaardigheidskloof’ en de ‘krachtenkloof’.  Men is het er bij De Link over eens dat de eerste kloof, de structurele, de belangrijkste is.  Dat is dan één standpunt dat zij delen met ons. De structurele uitsluiting is de meest onderzochte, best gekende kloof die er bestaat.  De vraag is echter : wat wil vzw De Link daar tegenoverstellen indien men niet bereid is de strijd met het neoliberaal kapitalisme openlijk aan te gaan ? Dat sommige armen gaan streven naar dezelfde statussymbolen als de burgerij en zich kosten noch moeite sparen ‘om erbij te horen’ is echter een teken aan de wand dat men de commercialisering en de burgerlijke waarden teveel heeft gepropageerd. Een aanval op het kapitalisme is dus noodgedwongen een aanval op de commercie en de uitbuiting.

Verder bevat hun stukje tekst op de website van armoede.be ook een aantal vooroordelen die denkelijk voortkomen uit een gebrekkig gevoerd onderzoek.  Heeft men wel de juiste proefpersonen genomen, vormde de groep van proefpersonen en geïnterviewden wel een dwarsdoorsnede van de 15,2 % armen die er zijn in ons land, of werd er slechts onderzoek gedaan naar een beperkte subkaste van de armen, nl. naar de generatiekansarmen die al arm geboren zijn ?  Door de ingewikkeldheid van de bureaucratische instellingen en bijbehorende aanvraagformulieren (voor studiebeurzen, toelages, subsidies,…) zijn er inderdaad veel armen die hier niet aan toe komen omdat ze het niet begrijpen, en ook niet met de taal en de regels van het heersende bourgeois-systeem geconfronteerd willen worden.  Niemand kan hen dat kwalijk nemen.  Daarom zouden een aantal zaken wellicht veel eenvoudiger en transparanter gemaakt kunnen worden ?  Deze opmerkingen gelden trouwens ook niet voor alle armen, maar voor een bepaalde groep onder hen.

Pas echt discriminerend wordt het met de ‘vaardigheidskloof’ : in de tekst staat : “Het leven in armoede kenmerkt zich tevens door een gebrek aan die vaardigheden die nodig zijn om zich in de samenleving te kunnen handhaven op een manier die aanvaard wordt door de heersende cultuur”.  De heersende cultuur is immers hoogtechnologisch, kapitalistisch, commercieel en burgerlijk.  Wij kunnen best begrijpen waarom veel armen zich daar niet mee willen bezighouden, dat ze niet de intentie hebben om te streven naar dit soort ‘heersende cultuur’.  Het moet juist de strijd van de armen zijn om dit soort ‘cultuur’ (sic) te vernietigen en ze te vervangen door een egalitair en rechtvaardig beleid waar mensen gelijke rechten hebben en ook gelijke kansen om op die rechten een beroep te kunnen doen.  Gratis juridische ondersteuning zou een goede zaak zijn, maar bijvoorbeeld ook een organisatie van strijdbare armen in vakbonden/syndicaten die op militante wijze een verbetering in de toestand kunnen brengen.  Het is immers door de commercie en het kapitalisme met bijbehorend neoliberaal beleid dat zij arm geworden en gebleven zijn, en niet zozeer door een gebrek aan vaardigheden op zich.  Niet alleen het gebrek aan werkgelegenheid is hier de oorzaak van, maar allerhande uitsluitingsmechanismen die ervoor zorgen dat armen niet hogerop kunnen komen.  De armen moeten niet verplicht worden te hengelen naar ‘aanvaarding’ door de rijke kaste, zij moeten integendeel een einde maken aan dit klassenonderscheid door ook de rijken niet meer te ‘erkennen’.  Want private eigendom, opgestapelde rijkdom, kapitalisme, paternalisme en hiërarchische structuren kunnen slechts bestaan indien ze door de armen en de werkende klasse erkend en mee in stand gehouden worden.  Indien dat niet het geval zou zijn, zou het hele systeem in elkaar vallen en komt er weer ruimte voor werkelijke veranderingen.

De Link vzw gaat dan verder met het beledigen/stigmatiseren van de armen met de volgende woorden: “Dit tekort aan vaardigheden uit zich in meer praktische zaken als huishouden, gezinsadministratie of geldbeheer, ... Maar het uit zich ook op emotioneel en pedagogisch vlak: communicatie, relatie, opvoeding van de kinderen, ...”.  Het is een flagrante onwaarheid dat veel armen niet voor hun kinderen kunnen zorgen, dat ze niet kunnen opvoeden of dat ze communicatieproblemen hebben.  Ook veel burgers hebben communicatiestoornissen met hun kinderen, alleen hebben ze meer geld om gebeurlijke problemen op te lossen, om de kinderen ‘om te kopen’ (iets wat men ook vaak ziet bij gevallen van echtscheiding, waar ouders proberen hun kinderen te lijmen met cadeaus om tegen de andere ouder in te gaan), enz…  Juist doordat ze zoveel minder ruimte en middelen hebben als de burgerij zou men kunnen stellen dat veel arme ouders juist heel goede opvoeders moeten zijn.  Ze hebben dan ook vaak niet veel meer te geven dan hun liefde.  Dat armen moeite hebben met relaties komt ook vooral door het beeld dat de (burgerlijke en commerciële) buitenwereld daarover ophangt. Moest men de mensen zoveel normen niet opleggen, dan waren er veel minder problemen om aan die normen te voldoen. 

Wat de ‘krachtenkloof’ betreft, daar luidt het als volgt: “Daar waar bij de niet arme individualisme meestal op de voorgrond staat zien we bij armen veelal een grotere solidariteit en strijdbaarheid”.  Waarom dan niets gedaan met al die solidariteit en strijdbaarheid ?  Waarom dan verdeeldheid zaaien tussen armen onderling door sommigen op te leiden en anderen niet ?  Door sommigen een diploma van ‘ervaringsdeskundige’ te willen toekennen en anderen niet ?  En hoe staat het met de werkgelegenheid voor die opgeleide armen ?  Hebben deze opgeleide armen recht op vaste contracten, of worden zij tewerkgesteld in nepstatuten van beperkte duur en met onzekere en krakkemikkige arbeidsvoorwaarden ?  Het is heel mooi dat vzw De Link op formele wijze protesteert tegen het feit dat de professionelen volgens een A1 betaald worden, en de ‘opgeleide ervaringsdeskundigen’ volgens een A2.  Zij doen dit als volgt: Nochtans werken de meeste methodisch geschoolde tandempartners en hulpverleners op A1-niveau, terwijl de ervaringsdeskundige gezien zijn diploma betaald wordt op A2-niveau. Gezien de taakinhoud en opdracht klopt een dergelijk groot onderscheid in verloning niet.  Indien men werkelijk iets wil veranderen aan de armoede en de uitsluiting, dan is een gelijke verloning een goed begin.  Maar de inspanning dient nog veel verder te gaan: ook de premissen waarvan men uitgaat bij het opstellen van beleidsmaatregelen, zoals bijvoorbeeld de premisse dat we voorstanders moeten zijn van een neoliberale vrije markteconomie en een dito staatsbestel, dienen serieus in vraag gesteld te worden.  Uitbuitingsmechanismen dienen blootgelegd en gedeconstrueerd, geanalyseerd en gecommuniceerd te worden ter bewustmaking van de massa’s die nu alleen maar één geluid te horen krijgen, nl. dat van de neoliberale vooruitgangsoptimisten die hun winstpercentages opdrijven ten koste van arbeidsplaatsen en ten koste van de werkende mensen en het milieu. Geen wonder dat extreem-rechts zoveel aanhang krijgt als er alleen maar aandacht is voor financiële doelstellingen op korte termijn, en niet eens meer voor economische gezondheid op langere duur.

Maar het is evenzeer een feit dat er weinig veranderd kan worden binnen de financiële en legalistisch-juridische grenzen die door het kapitalisme en zijn pleitbezorgers worden opgelegd.  Echte maatschappelijke veranderingen kunnen pas plaatsvinden indien de bevolking komaf maakt met het hele uitbuitingssysteem en dan de zaken opnieuw bekijkt en organiseert volgens eerlijke principes.  Door een belasting op grote kapitalen bijvoorbeeld, en een onteigening van de immobiliënsector ten behoeve van de sociale en andere huisvesting.  Kapitaalsconcentraties die zijn voortgekomen uit de verkoop van geprivatiseerde natuurlijke hulpbronnen en uit winsten op de nek van de werkende mensen, dienen onmiddellijk verbeurd verklaard te worden, zodat ze kunnen worden ingezet om de kloof tussen arm en rijk af te schaffen.  Dat zou kunnen door middelen te steken in gratis openbaar vervoer, gratis gezondheidszorg, een betaalbare huisvesting, afbouw van militaire budgetten en een halt toeroepen aan allerlei vormen van flagrante geldverspilling op alle bestuursniveaus, van federale en Vlaamse regering tot en met gemeentebesturen. 
   

Zou het niet beter zijn om de armen en alle andere uitgeslotenen, met of zonder diploma, al dan niet generatiekansarm, blank of zwart, met of zonder papieren, in hun geheel te mobiliseren voor militante acties en bezettingen ?  Om in solidariteit met de werkers, die nu ook zuchten onder de neoliberale aanvallen op hun arbeidsvoorwaarden vanwege de regeringen en de EU, tot een daadwerkelijke verandering van het beleid te komen ?  Eén arbeider op drie die bij afdankingen en herstructureringen zijn werk verliest, sukkelt na verloop van tijd in de chronische armoede, en het heeft dus geen zin om te dweilen met de kraan open.  Er dient een wetsvoorstel te komen dat het aan multinationals/beursgenoteerde bedrijven verbiedt om mensen af te danken indien er winst wordt gemaakt.  En dat men geen mensen mag afdanken om de winsten voor de aandeelhouders te verhogen.

Hoe minder arbeidsplaatsen, hoe meer een herverdeling van het beschikbare werk zich opdringt.  Hoe minder arbeidsplaatsen, hoe minder werk voor jongeren en armen.  De overheden dienen hier een inspanning te leveren, anders zijn zij niet onze legitieme verkozenen.  De armen en werkers, die allemaal politiek dakloos zijn gemaakt, dienen een eigen vertegenwoordiging te scheppen, eventueel een eigen politieke formatie die wel bereid is om hun eisen over te maken EN te verdedigen in het parlement.  Aan zo’n partij bestaat er momenteel behoefte aangezien alle zetelende partijen slechts de burgerlijke en kapitalistische belangen vertegenwoordigen en niet redeneren van uit het standpunt van arbeiders of armen. Ook het fenomeen van de ‘werkende armen’ neemt toe, het ligt nu door de toename van onzekere tijdelijke contracten en toenemende liberalisering al rond de 6 procent in ons land.

Tot slot staat er op de website het volgende te lezen : “Wat wij wel merken is dat hoe meer de armen zich kunnen bevrijden van het juk van hun gekwetste binnenkant, hoe meer deze krachten zich kunnen openbaren en versterken”.   De ‘gekwetste binnenkant’ is iets wat vzw De Link graag naar voren haalt. Op die manier kan men schrijven dat armoede dan misschien wel niet de schuld is van de armen zelf, maar via een achterpoortje toch weer de schuld bij de armen zelf leggen.  Door hun ‘gekwetste binnenkant’ zouden zij immers niet in staat zijn te participeren en te integreren in de maatschappij met haar bestaande dominante ideologie van neoliberalisme en ‘actieve welvaartsstaten’.  Maar is dat wel de bedoeling, dat armen integreren in een systeem dat gebaseerd is op de uitbuiting van de ene mens door de andere ?  Zal hun binnenkant dan niet blijvend gekwetst gaan worden indien zij er niet in slagen van de heersende onrechtvaardigheid en ideologisch-politieke indoctrinatie hun levensdevies te maken ?

Daarbij bestaan er ook armen die niet akkoord gaan met een louter economische zienswijze, een ‘economisme’ dat bereid is om mens, natuur en dieren op te offeren aan kortzichtig winstbejag.  Er zijn armen die niet akkoord gaan met de milieuvervuiling, de wapenhandel, het grote onderscheid tussen arm en rijk op deze wereld in binnen- en buitenland, de stijgende defensiebudgetten (er werd in 2005 ongeveer 1.118 miljard $ uitgegeven aan oorlog en bewapening, en het ziet er naar uit dat voornoemd bedrag in het volgende jaar alleen nog maar zal stijgen, in het kader van de oorlog om olie en de aanvallen van de door de USA beschermde/gesponsorde zionisten op de Arabische wereld).  Er zijn armen die niet akkoord gaan met de tendens tot privatisering van natuurlijke hulpbronnen (water, lucht, aarde) en die er niet voor voelen om uit de armoede te geraken als het dan toch alleen maar is om het bestaande beleid verder te zetten en hetzelfde te moeten doen als de bestaande machthebbers.

Bokkerijder

Offline kobaf

  • VIP
  • veteraan
  • **********
  • Berichten: 5695
Re: Over de vijf kloven die vzw De Link ontwaart tussen armen en rijken
« Reactie #1 Gepost op: 19 september 2006, 11:07:51 »
steengoeie tekst zeg - je maakt brandhout van de link en verwoord perfect ons standpunt over de link

mijn excuses dat ik hem nu pas heb kunnen lezen.
Mij met een korrel zout nemen. Ik was gek toen ik dit allemaal schreef.

guerin

  • Gast
Re: Over de vijf kloven die vzw De Link ontwaart tussen armen en rijken
« Reactie #2 Gepost op: 19 september 2006, 11:42:38 »
In een woord:schitterend

 

 
leden
  • Totaal aantal leden: 466
  • Latest: jrnr601
Stats
  • Totaal aantal berichten: 23695
  • Totaal aantal topics: 2655
  • Online Today: 8
  • Online Ever: 204
  • ( 3 augustus 2012, 12:31:26)
Gebruikers Online
Users: 0
Guests: 6
Total: 7
Google
 

© vierdewereldsyndicaat.org