Wat is armoede ?

Wel ... We kunnen daar meer richtingen mee uit dan men misschien op het eerste gezicht zou denken ...

Materiele armoede <   > Immateriele armoede

Ten eerste kunnen we materiele armoede onderscheiden van immateriele armoede. Wat materiele armoede betreft dat legt zichzelf wel uit maar als we gaan beginnen over de immateriele armoede dan moeten we wel wat uitkijken dat we niet voor boekdelen vertrokken zijn. Zo kunnen armen bijvoorbeeld rijk aan vrienden zijn ( sociale rijkdom ) en een rijke vrek kan op dat vlak net weer heel arm zijn. Maar we moeten toch ook oppassen met hierin te veralgemenen. D.w.z. dat rijken natuurlijk ook gerust veel vrienden kunnen hebben en armen anderzijds ook heel eenzaam kunnen zijn. Terwijl materiele armoede een fysieke en tastbare en voelbare hoedanigheid is is de immateriele of geestelijke armoede eerder een gevoel. Je bent zo arm als dat je jezelf voelt zou men kunnen denken maar ook daarmee moeten we weer oppassen omdat het niet op kan gaan dat een volle maag tegen een lege zou zeggen dat ze zich maar vol moet voelen. Of alsof de lege maag inbeelding zou zijn of het gevolg van negatief denken of zich zou kunnen vullen met positieve gedachten.

Bewijzen kan ik niet direct aandragen maar wat ik erover kan zeggen uit eigen ervaring en vanuit ervaringen van anderen is dat de twee gewoon niks met elkaar te maken schijnen te hebben. Zo herinner ik me zeer arme periodes waarin ik eerder gelukkig was, andere arme periodes waarin ik eerder ongelukkig was. Ik heb persoonlijk ook zowel gelukkige als ongelukkige rijken gekend. Wat ik wel kan zeggen erover is dat alles wat je bezit inderdaad zorgen en stress met zich meebrengt en dit voortkomend uit de natuurlijke betrachting om wat je bezit ook te behouden. In die zin hebben materiele armen vaak minder of toch zeker minder complexe zorgen en daaruit voortvloeiend dus ook minder stress ... zou je denken. Nu ja ... de zorgen waar de armen veelal van wakker liggen betreffen anderzijds dan weer basisbehoeften en zijn dus echte zorgen. Terwijl de zorgen van de rijken eerder bijzaken zullen betreffen die door de rijke als basisbehoeften worden ervaren. Kan je je niet voorstellen wat het is om jezelf af te moeten vragen waar je morgen gaat kunnen slapen ? Wees er dan maar tevreden mee dat je kan liggen woelen over je nieuwe behang of die nieuwe boekhouder die niet deugd ! De geestelijke armoede die kennen we allemaal wel op één of andere manier. De materiele armoede die moet je meegemaakt hebben om ze te kunnen bevatten. En ofwel heb je ze meegemaakt en dan hoef ik jouw niks uit te leggen of anders niet en dan kan ik je alleen maar zeggen dat het goed is dat je er niets van begrijpt en hopen dat je dat ook nooit zult doen. Maar als je in hulpverlening ofzo betrokken bent en zodoende op deze site terecht bent gekomen ... neem van mij één gouden raad aan ... als je al erkend dat je het niet echt kan begrijpen ... dan heb je al heel veel begrip getoond en ook zoveel als dat van je verwacht kan worden. Een hulpverlener kan niet verweten worden dat hij geen ervaringsdeskundige is maar wel dat hij of zij dat in zijn werkzaamheden weigert of vergett in te calculeren. En de hulpverlener die dat gegeven in het achterhoofd houdt zal daarmee meteen al een betere, begripvollere, bescheidener, minder patriarchale, belerend overkomende hulpverlener worden en met de juiste houding om te vermijden dat gelijk welke hulpverlening veelal al op voorhand gedoemd is om te mislukken !

Een tweede belangrijk gegeven om bij stil te staan in deze context is het verschil tussen de armoede van de derde wereld en de armoede van de vierde wereld. In de derde wereld, zou je kort door de bocht kunnen zeggen; is iedereen arm en laten we bvb zeggen dat een gescheurde broek er zodoende bijvoorbeeld niet marginaliserend werkt. Omdat veel mensen er met een gescheurde broek zullen rondlopen. Terwijl voor de mensen van de vierde wereld en die dus leven temidden van de welvaart in de eerste en tweede wereld diezelfde kapotte broek veel meer in het oog springt, stigmatiserender werkt en zodoende tot meer marginalisering leidt en dus ook tot meer immateriele armoede bovenop de materiele. Anderzijds dan weer is de materiele armoede in de derde wereld vaak veel schrijnender dan die van de vierde wereld. Want waar iedereen arm is vind je minder makkelijk nog kruimels die van tafel vallen. En waar iedereen rijk is kan je eerder leven van wat anderen weggooien. Toch moeten we hier nog weer een ander en relatief nieuw gegeven aan toevoegen en dat is het feit dat de derde wereld stillaan toch schijnt te verdwijnen en dus waarschijnlijk in de toekomst zal overgaan in de vierde wereld. Grote delen van afrika en azie en zuid amerika zijn dermate in welvaart gestegen de laatste decennia dat men ze op de duur bezwaarlijk nog derde wereld landen kan blijven noemen. Anderzijds dan weer neemt bij ons de armoede eerder toe en schijnen wij als naties over ons economisch hoogtepunt heen te zijn. Armoede neigt te delocaliseren. Mede ook door migratie. En op de duur zal er denk ik geen derde wereld meer zijn maar zal er wel overal nog altijd een vierde wereld zijn. Want het is niet omdat naties rijker worden dat iedereen daarom mee rijk wordt !

Absolute armoede <     > Relatieve armoede.

Iemand kan te weinig eten hebben en dus onvoldoende calorieen en is dus absoluut arm. Hij of zij heeft te weinig van een basisbehoefte. Iemand kan ook onvoldoende geld hebben om de kinderen mee op schoolreis te laten gaan. De kinderen gaan dat wel overleven. Maar leuk is anders als er een al te grote kloof gaapt tussen uw kinderen en de andere kinderen en u dus tov de andere ouders arm bent. De maatschappij creert ook veel nieuwe behoeften. Zoals bvb een pc of een gsm. Je gaat niet dood als je geen gsm hebt maar ga maar eens soliciteren en laat een potentiele werkgever maar eens verstaan dat je niet "op de normale manier" bereikbaar bent.

De armoedegrens

Wie een poging doet om de armoedegrens in een inkomencijfer te gieten leert al snel dat die haring niet bakt en het probleem iets complexer is. Persoonlijk ben ik geneigd om wat alleenstaanden betreft dan, iedereen die een inkomen heeft dat lager is dan het officiele minimumloon als arm te beschouwen. Maar ! Dat kan hooguit dienen als een indicatieve eerste richtlijn die zeer omzichtige gehanteerd dient te worden . Iemand die bvb allimentatie of andere schulden moet betalen kan met een nettoloon van 2000 euro per maand nog altijd arm zijn. Anderzijds kan iemand met een leefloon van om en bij de 900 euro per maand op het einde van de maand nog iets overhouden. Bijvoorbeeld wanneer hij eigenaar is van een eigen woonst of een sociale woning heeft waarvoor hij slechts een zeer lage huur hoeft te betalen. De mythe van de hangmatten klopt in de meeste gevallen zeker niet. Als we bijvoorbeeld uitgaan van een huurprijs van 400 euro per maand op de private huurmarkt ( en dan zijn we nog heel voorzichtig ) dan moet het duidelijk zijn dat men met 900 per maand slechts met de grootste moeite zal kunnen rondkomen. Komen daar dan nog wat schulden bij, medische kosten voor niet erkende ziekten, alimentatie of andere zaken dan wordt het al snel een uitzichtloze situatie.

vwsdating.com

sjoko

Webshop