Oplossingen

Kapitalisme

Voor we het gaan hebben voor kapitalisme als oplossing voor armoede moet ik eerst duidelijk maken wat ik precies met kapitalisme bedoel. Of misschien nog beter wat ik er niet mee bedoel. Kapitalisme is namelijk geen globalisme. Globalisme is ontspoord of uit de hand gelopen kapitalisme. Andere wel geldige en betere termen voor globalisme zijn oligarchie, neo-feodalisme en ook fascisme. De achillespees van het kapitalisme is zeker en vast zijn neiging om aldus te ontsporen. Maar daarop kom ik later terug.

Ik beschouw mijzelf als een kapitalist en daarmee bedoel ik zeker en vast niet dat ik een rijk persoon ben. Ik ben eerder arm zelfs. Maar wel dat ik een aanhanger ben van de kapitalistische ideologie en meer bepaald dan van kapitalisme zoals dat oorspronkelijk bedoeld was.

Hoewel niet perfect ( maar perfect bestaat niet in deze wereld ) is kapitalisme in staat gebleken om op zijn hoogtepunt de overgrote meerderheid van de bevolking de mogelijkheid te geven zichzelf uit de armoede te tillen of eruit te blijven. Wat eigenlijk fundamenteel is hierin dat in zuiver kapitalisme degenen die arm zijn echt lui zijn en wie ambitieus is is rijk. Wij leven niet, al lang niet meer in een zuiver kapitalistisch bestel. Waarmee ik dan ook meteen wil zeggen dat er nu dus ook wel mensen zijn die lui en rijk zijn en mensen die ambitiues en werklusting zijn en tegelijkertijd toch arm. Globalisme monopoliseert het recht op creatie van welvaart en het recht op ondernemen en maakt er een exclusief privilege van voor de hogere kasten. Het ideaal van het echte kapitalisme is de volkomen concurrentie, en om te kunnen komen tot dat ideaal van volkomen concurrentie moeten ALLE actoren toegang hebben tot de vrije markt. Alle actoren dat wil dus zeggen ook de kleintjes. In een zuiver kapitalistische economie kan een dakloze een eigen zaak starten en zich opwerken tot miljonair. Wanneer een dakloze geen zaak kan starten dan leef je niet in een kapitalistische economie. Bedelen is ook ondernemen trouwens. Zo verkoopt een straatmuzikant bvb zijn muzikaal talent op zijn eigen manier aan het publiek.

belangrijk hierin ook is dat het moet gaan over een defacto toegang tot de vrije markt en geen principiele of theoretische of formele. Nogal wat academische geschoolden hebben geen vat op wat ik hiermee bedoel. Het is nochthans heel simpel. Een recht dat ik niet hard kan maken, niet in de praktijk om kan zetten is geen recht. In Belgie bvb mag in princiepe iedereen een eigen zaak starten. Toch zijn er defacto aardig wat drempeltjes die ervoor zorgen dat de meesten mensen defacto geen zaak kunnen starten en dus geen recht hebben om te ondernemen.

het recht op ondernemen als minimumloon

Stellen we ons bvb een hamburgerrestaurant van een grote fastfoodketen voor in een echte vrije markt zone. Rond het restaurant kunnen kleine kramers dan hamburgerkramen opzetten en de directe concurrentie aangaan met de grote hamburgerketen. Stel nu dat de hamburgerketen die concurrentie lastig vindt ... dan kan de manager de kramers aanspreken en een job aanbieden in zijn restaurant. Om hen te overtuigen zal hij hen een vooruitzicht moeten geven op een hoger inkomen, betere arbeidsomstandigheden, minder werk voor hetzelfde loon dan ze op zichzelf kunnen realiseren. Slaagt hij daarin dan zullen de kramer hun kramen opkramen en voor hem gaan werken. Verlaagd hij het jaar daarop hun lonen weer opnieuw dan geven ze hun ontslag en stellen ze hun kramen opnieuw op. Hun (defacto ) recht om ten allen tijd dus terug op hun eigen te beginnen werkt als een stok achter de deur en als een minimumloon dat door geen enkel CAO met dergelijke zekerheid gegarandeert kan worden !

vwsdating.com

sjoko

Webshop