Oorzaken van armoede

Corruptie

"when the outcome is fixed, when the system is rigged ... people loose hope ... they stop dreaming ... they stop trying. When the powerfull can get away with anything because they have the money and the connections to rig the system then people loose confidence in our laws and confidence in their futures. Hillary Clintons corruption is corrosive to the soul of our nation and it must be stopped, it must be stopped"

Donald J. Trump 30/10/2016 Arizona

Corruptie is wellicht de meeste kwalijke demotivator denkbaar in onze wereld. Alle economen begrijpen dat indien er geen juridisch kader is dat garanties geeft dat ondernemers, bedrijven het resultaat van hun betrachtingen, van hun werk, creativiteit ... gaan kunnen behouden er geen reden is om te ondernemen en dus welvaart te creeren. Wat zij maar al te vaak vergeten echter is dat dit net zo goed geldt voor jan met de pet. Als hij niet zeker is dat hij zijn huis gaat kunnen afbetalen, zijn kinderen gaat kunnen laten studeren, zijn situatie gaat kunnen verbeteren; door te gaan werken ... waarom zou hij dan op de duur begot nog gaan werken ?

Corruptie in liefdadigheid

De vele schandalen, het geld dat op de weg van de schenker naar de behoeftige blijft plakken aan de handen van ... demotiveert mensen om geld dat ze hebben en eventueel gerust vrijwillig zouden willen delen ook daadwerkelijk te schenken. Corruptie in liefdadigheid geeft liefdadigheid in zijn geheel een slechte naam en in de eerste plaats zijn de behoeftigen daar natuurlijk het slachtoffer van.

Geld

Geld als oorzaak van armoede ? Op zich niet. Maar geld is meer dan dat papiertje waarmee u uw brood koopt of het digitaal saldo op uw bankrekening. Wie de moeite doet om te onderzoeken wat het precies is waarvoor we ons allemaal zo uitsloven en dat ons kan maken of kraken, kan niet anders dan concluderen dat we te maken hebben met een geldsysteem dat intrinsiek corrupt is. Niet geld op zich veroorzaakt dus armoede maar wat betreft het geldsysteem dat momenteel wereldwijd in zwang is is er zelfs geen enkele andere vorm van corruptie denkbaar die zoveel armoede veroorzaakt.

De overgrote meerderheid van de mensen weten totaal niet wat geld is, wat het vertegenwoordigd, hoe het gemaakt wordt enz. Stel uzelf bijvoorbeeld maar eens voor dat u een visser bent en u weet niet hoe een vis eruit ziet en dat vissen in het water leven. U gaat geen al te succesvolle visser zijn me dunkt. Maar hoe is het denkbaar dat datgene wat ons allemaal geacht wordt te drijven en zo bepalend is en waar we op één of andere manier allemaal op moeten jagen ons tegelijkertijd zo onbekend is ? Voor wie graag wil weten wat het precies is waarvoor hij er alle dagen op uittrekt of waardoor hij of zij zo n lastig leven leidt schreef ik al een aardige tijd geleden o.a. dit artikel over de geschiedenis van geld. De "Money as debt" documentaires van Paul Grignon zijn in deze materie zeker niet te versmaden. Hieronder een voorstuk naar het eerste deel van de trilogie. De volledige drie delen kan u hier bekijken op de site van Paul Grignon.

Het is van groot belang dat deze kennis zich verspreidt want het voortbestaan van het huidige corrupte geldsysteem is blijkbaar op niets anders gebaseerd dan op onwetendheid inzake. U kunt zonder één cent aan armoedebestrijding uit te geven al mee armoede bestrijden door om te beginnen uzelf te informeren aangaande wat die cent precies is. Het huidige geldsysteem is een systeem dat erop neerkomt dat u nagenoeg alleen rijker kan worden ... door een ander armer te maken.

Onwetendheid

Onwetendheid wat betreft de aard van geld zoals ik hierboven reeds beschreef maar we kunnen dat doortrekken naar zowat alle terreinen. Onwetendheid echter in een wereld die overloopt van informatie is wel een eigen keuze. En wie het systeem begrijpt die is er het beste tegen gewapend. Kennis als wapen en het is ook daarin dat de armsten het succesvolste arm gehouden worden. Dat gaat zelfs zo ver dat ik de allerrijksten er openlijk van verdenk al hun kanalen zoals onderwijs, media, cultuur aan te wenden om bij de armsten een apathie, een afkeer, een allergie voor kennis te kweken. Let daarbij vooral maar eens bijvoorbeeld op hoe de pop-en hollywood cultuur bvb. intoxicatie propageert naar de laagste klassen toe. Alsof je zelf doodzuipen stoer is. Dat gegeven is erg en schandalig maar het allerergste is nog dat de meeste armen daar nog in trappen ook (mijzelf inclusief trouwens tot ik daar 5 jaar geleden door bekering uit wakker gemaakt werd). Wanneer ik het hier over de armen heb dan bedoel ik dat in heel brede zin en reken ik er de middeklasse eigenlijk zelfs bij. Want men kan gerust een bouwvakker zijn en zich alle weekenden of zelfs avonden lazarus gaan zuipen. En men zal dan wel geen honger hebben door geldgebrek maar het systeem van je eigen uitbuiting gaan begrijpen ??? ... vergeet het maar !

Onverschilligheid

Als er na meer dan 20 jaar betrokkenheid in één of andere vorm van armoedebestrijding iets is waar ik door en door van overtuigd ben geraakt dan is het dit wel als een vaststaand gegeven t.a.v. armoede. En ik heb het dan niet eens over de middenklassers alleen of de rijken en politici alleen maar zelfs ook over de meeste armen zelf én de idealisten én de hulpverleners. Laten we even van boven naar beneden dit lijstje "afwerken" ... Om te beginnen zijn er helemaal aan de top van de piramide mensen die alleen aan die top kunnen blijven door anderen die die top trachten te beklimmen af te houden. Immers nog hoger kunnen zij niet en daarboven is er niet zo veel plaats. En dus zijn zij er niet zozeer op gefocust om nog hoger te geraken maar veeleer om hun positie te behouden en te zorgen dat die niet door een ander kan worden ingenomen en armoede in stand houden is de beste garantie daarvoor.

Vervolgens hebben we de heren polici en vervolgens dus want in een gecorporeerd bestel staan de politici helemaal niet bovenaan. De politieke macht is eigenlijk tot een facade verworden waarachter de echte economische macht zich verschuilt. En gaat er iets fout dan draaien de politici ervoor op en kunnen diegenen die aan hun touwtjes trekken verder blijven regeren. Er zijn wel eens politici geweest met goede bedoelingen maar als ze er al in slagen om de lange weg naar de top af te leggen, door te doen alsof ze corrupt en onverschillig genoeg zijn dan is hun doorgaans geen lang leven beschoren.

Komen we bij de middenklasse en daar geldt gewoonweg het eigen voortuintjes perspectief. Zolang die maag vol zit en er naar de voetbal gekeken kan worden bestaat er voor Jan met de pet niet zoiets als armoede. Er is niet zoiets als wat als het morgen mij overkomt ? De mensen helemaal aan de top schijnen dat te weten. Brood en spelen. Hoe oud is dat al ? Is het echt nodig om daar nog verder over uit te wijden ? Zolang je ervoor zorgt dat je niet teveel mensen tegelijk hun rechten flagrant schendt en hun de voetbal niet afpakt kom je ermee weg als politicus en zo simpel is dat toch zeker.

En dan hebben we nog twee betrokken partijen over om te bespreken en in de eerste plaats is dat de vierde wereld zelf natuurlijk. Ik kan mij nog goed herinneren dat ik tenslotte zelf ook opgegroeid zijnde in een cultureel marxistisch bestel en dus niet beter wetende aanvankelijk ook zoiets had van een marxistisch ideaalbeeld van de armsten; van het "proletariaat". Alsof zij arm zijn omdat ze zo egoistisch en materialistisch en hebberig en machtshongerig niet zijn. En hoewel ik altijd al en zolang ik me kan herinneren instinctief iets tegen Marx heb gehad en alles wat er uit hem is voortgekomen heeft het niettemin heeel lang geduurd voor ik eindelijk kon inzien en toegeven dat ook daar echt helemaal niks van klopt. Alles wat ik hierboven de andere groepen namelijk verweten heb, diezelfde verwijten zal je de armsten evengoed moeten maken eens zij ooit genoeg omhoog gesukkelt zouden geraken om in staat te kunnen zijn zich aan diezelfde vunzigheden te vergrijpen. Aangezien ze geen pandjes hebben kunnen ze bijvoorbeeld niet pandjesmelken he. Aangezien zij geen mensen nodig hebben om in hun fabrieken te werken kunnen ze deze ook niet harteloos afdanken en hun fabriek naar vietnam verhuizen omdat het daar meer opbrengt. Maar ik heb dat in kleine zaken al gezien en ervaren. En gelijk wie die met hetzelfde marxistische ideaal als zouden de armsten de ubermenschen zijn aan armoedebestrijding begint zal ofwel de rest van zijn leven met de kop tegen de muur blijven botsen of anders vroeg of laat dat dogma los moeten laten teneinde er niet zelf in te verzuipen. Het tegenovergestelde klopt echter ook weer niet. Of kortom armen stelen even veel ( niet meer of niet minder ) van elkaar als anderen dat doen, zij het evenwel wel doorgaans op minder geraffineerde en verhulde wijze. Armen buiten elkaar niet minder uit dan anderen hun uitbuiten en elkaar uitbuiten. En het is heel onwaarschijnlijk indien morgen een arme eerste minister zou zijn dat hij dan niet corrupt zou zijn. Terwijl rijken elkaar met rechtszaken bekampen zullen armen elkaar eerder op de smoel kloppen. Het hangt er dan vanaf vanuit welke culturele achtergrond jij dat bekijkt. Marxistisch bekeken zal je dat misschien symphatieker vinden. Als rijkeluiszoontje zal je er wellicht op neerkijken maar het is gewoon hetzelfde en het enige dat verschilt is de gehanteerde wapens. De manier waarop het gevecht zich manifesteert dus, maar zowel een rechtszaak als een knokpartij zijn een gevecht.

Ook het eigen voortuintjes perspectief van de middenklassers is de armsten op hun eigen manier zeker niet vreemd, ook al hebben ze dan misschien vaak niet letterlijk een eigen voortuintje. Mijn emancipatorisch, "rebels" vierde wereld syndicaat is mislukt ja en ik heb mij erbij moeten neerleggen dat het ook de armsten zelf eigenlijk door de band allemaal geen zak kan schelen. Dat ze in hun eigen of jouw voeten schieten als je met die mannen "naar den oorlog gaat" ... zelfs gewoon om een keer te kunnen poeppen, zelfs met een lelijk oud wijf, waar al "jan en alleman oepgezeten heeft", zelfs daarvoor gaan ze het gezamelijk belang gewoonweg verraden ... "lol". Mja de middenklasser doen dan ook maar dan wel voor een schoonder madam. En wat hierin dan ook nog vermeld moet worden is het gegeven dat de armen van vandaag vaak de middenklassers van gisteren waren. Hoe dan ook ... i rest my case ... ik heb het geprobeerd en ik weet waarom het niet kan zijn en nooit zal zijn. En denken van dat het aan mij ligt mag je gerust en mij uitlachen ook en het zelf beter proberen doen en als jij daar wel slaagt waar ik gefaald ben ... dan zal ik voor jouw applaudiseren !

Dan hebben we nog de idealisten en hulpverleners, natuurlijk veelal weer van allerlei maar allemaal wel één of ander links pluimage. Idealisten daar valt niet mee te rezeneren. Dus waar zou ik mijn tijd in steken ? Wat ik er nog over ga zeggen is dit ... Je ideaal is wat jouw drijft en niet de armsten zelf. Daarin zoek je gewoon bondgenoten waarvan je hoopt dat ze receptief gaan zijn omdat ze inderdaad de grootste verliezers zijn van datgene waar jij zo tegen bent. Eigenlijk ben je gewoon de zoveelste die hen gewoon wil gebruiken en je wilt hen offeren aan jouw god, aan jouw ideaal !

Communisme/socialisme

Communisme is de filosofie van de kleinste gemene deler en eist dat mensen maar zo snel mogen lopen als dat de traagste kan lopen of slechts zo hoog mogen groeien als dat de kleinste kan groeien. Niets eerder in deze wereld is zo nefast gebleken voor de opbouw van welvaart. Communisme is bovendien ook een gevaarlijke totalitaire ideologie die ons reeds honderden miljoenen slachtoffers gekost heeft sinds Marx en Engels haar in de wereld brachten. Doordat de kleinst gemene deler de norm is binnen communisme institutionaliseert, veralgemeent zij de armoede én bovendien ook de corruptie, want alleen eerlijke mensen zouden altijd alles eerlijk kunnen delen. Wanneer we de lijst van tien rijkste mensen aller tijden bekijken dan zien we dat bvb. Stalin op nr. vijf staat. Wellicht beschouwde Stalin rusland en de russische economie niet als zijn persoonlijk eigendom ( zeggen de commies allemaal eens ze aan de top staan ) maar hij handelde er wel naar en deed ermee naar believen, net zoals de rockefellers dat met hun kapitaal doen. Uiteindelijk moet altijd iemand de zaken beheren. Iemand moet de verantwoordelijkheid dragen en met de uitvoering van wat dan ook of het beheer van wat dan ook belast zijn. Ook wanneer het een collectief goed betreft. Stalin kwam naar t schijnt trouwens zelf ook tot dergelijke conclusies. "Indien iedereen uit hetzelfde glas drinkt dan kan dat glas niet anders dan bezoedelt geraken". Gedeelde verantwoordelijkheid is m.a.w. geen verantwoordelijkheid. Al een geluk wellicht dat de russen Stalin nog hadden die dan misschien wel dacht dat rusland zijn eigendom niet was maar het wel als dusdanig hanteerde. Eigendom leidt tot goed beheer en vermijdt teloorgang en afkalving en desintegratie. Iets dat een eigendom heeft heeft iemand die er iets om geeft. Iemand die iets verliest ook als het goed morgen waardeloos wordt. Dat eigendom in communisme een taboe is is een veroorzaker van armoede en economische desintegratie als geen ander. En hoe je het ook draait of keert ... we komen we er als mensen toch ook niet onderuit dat altijd iemand aan die top moet staan. Dat gegeven kan je erkennen en er het beste van proberen te maken. Of je kan doen alsof het er niet is en zo de ene hongersnood na de andere op je nek halen. Wat vooral zo gevaarlijk is aan communisme is dat het een idealisme is bij uitstek. Het gaat niet uit van de realiteit maar van een ideaal waarnaar die realiteit dan moet omgebogen worden. Ook als dat niet kan.

vwsdating.com

sjoko

Webshop